FALA 1 | ECR w Sopocie

Wielofunkcyjny budynek medyczny ubrany w formę inspirowaną sztuką wizualną.

Nowoczesne laboratoria medyczne i badawcze ubrane w formę inspirowane sztuką. Uważne rozplanowane skomplikowanej funkcji i wewnętrznej logistyki, wspiera realizację złożonych i zaawansowanych technologicznie badań. Warstwa estetyczna projektu jest oparta o motywy charakterystyczne dla nadmorskiej lokalizacji.

Budynek Fala 1, jest pierwszym zrealizowanym obiektem, wchodzącym w skład zespołu budynków medycznych Europejskiego Centrum Rodziny w Sopocie. Obiekt mieści w sobie laboratoria medyczne i badawcze, centrum przetwarzania danych oraz biuro Zarządu Spółki. Obiekt, o wysokości 20 metrów, posiada cztery kondygnacje nadziemne i jedną podziemną. Na podziemnej kondygnacji budynku umieszczono specjalistyczną chłodnię na odczynniki, magazyny oraz serwerownię. Na parterze umieszczono medyczne laboratorium analityczne, wyposażone w pełni w zautomatyzowane linie, bazujące m.in. na robotach sortujących próbki przeznaczone do badań. Na pierwszym piętrze przewidziano laboratorium biologii molekularnej, laboratorium cytologii i cytogenetyki oraz wirusologiczne. Kolejna kondygnacja mieści centrum badawczo-rozwojowe, w którym tworzone jest oprogramowanie, oparte o technologię sztucznej inteligencji oraz uczenia maszynowego. Na trzecim piętrze przewidziano biuro Zarządu Spółki.

Inspiracją dla formy budynku oraz elewacji jest seria fotografii AquaViva, zrealizowanych przez artystę Pierre Carreau. Obserwacje, wynikające z analizy zdjęć, zostały przełożone na język architektoniczny i pomogły wypracować ostateczną formę bryły i elewacji budynku. Bliskość morza wpłynęła również na dobór materiałów wykończeniowych. Teren, na którym wzniesiono budynek, znajduje się w części nazywanej „Dolny Sopot”, w odległości zaledwie 400 metrów od plaży. W zależności od potrzeb użytkownika, budynek może mieć dwa, różne oblicza. Biały, odbijający promienie słoneczne ekran, oparty o wykorzystanie blachy aluminiowej, chroni południową ścianę zewnętrzną przed nagrzewaniem się. Ekran, dzięki okiennicom przesłaniającym okna, w razie potrzeby, może stworzyć ciągłą barierę ochronną.

Odwołaniem do lokalnej tradycji umieszczania ornamentu na elewacji budynku, jest aplikacja wzoru na panelach elewacji południowej i północnej. Podstawą dla ornamentu jest tzw. Kwiat Życia, czyli pradawny symbol, któremu przypisywano moce uzdrawiające. Proporcje pomiędzy otworami i cześciami nieprzeziernymi paneli elewacyjnych, zostały dobrane na drodze pracy z modelami fizycznymi paneli, w skali 1:1. Uzyskany efekt końcowy, pozwala na wygodne użytkowanie obiektu, przy całkowicie zamkniętych okiennicach. Prowadzi to do oszczędności w sezonie letnim, zmniejszając zapotrzebowanie budynku na chłód. Każde z pomieszczeń w budynku, zostało wyposażone w oznakowanie zaprojektowane przez Architekta. Na piętrach umieszczono również informację dotyczącą „tu jesteś”, bazującą na identyfikacji przestrzeni zbudowanej za pomocą kolorystki posadzki. Spójność estetyczna obiektu zapewnia jego rozpoznawalność.

...

Architektów, zafascynowała, uchwycona przez fotografa, geometryczna różnorodność i złożoność fal morskich.

AquaViva

Inspiracją dla formy budynku oraz elewacji jest seria fotografii AquaViva, zrealizowanych przez artystę Pierre Carreau. Drobne podziały, z pozoru jednorodnej i gładkiej płaszczyzny fali. Gra światła i cienia, nadająca plastyczność fali morskiej oraz naturalną „śliskość”. Obserwacje, wynikające z analizy zdjęć, zostały przełożone na język architektoniczny i pomogły wypracować ostateczną formę bryły i elewacji budynku.

Bliskość morza wpłynęła na dobór materiałów wykończeniowych. Teren, na którym wzniesiono budynek, znajduje się w części nazywanej „Dolny Sopot”, w odległości zaledwie 400 metrów od plaży.

W zależności od potrzeb użytkownika, budynek może mieć dwa, różne oblicza.

Biały, odbijający promienie słoneczne ekran, druga skóra, oparta o wykorzystanie blachy aluminiowej, chroni południową ścianę zewnętrzną przed nagrzewaniem się. Ekran, dzięki okiennicom przesłaniającym okna, w razie potrzeby, może stworzyć ciągłą barierę ochronną. Wszystkie te obserwacje, zostały przełożone na język architektoniczny i pomogły wypracować ostateczną formę bryły i elewacji budynku.

Trójwymiarowa forma elewacji wschodniej i zachodniej, ma za zadanie łamać i odbijać światło słoneczne. Materiał, polerowany spiek ceramiczny, buduje wrażenie „śliskości i głębi”. Cechy te w dość oczywisty sposób kojarzą się z wodą.

Lokalna tradycja budowlana jest obecna w postaci ornamentu na panelach elewacji południowej i północnej.

Motif

Charakterystycznym elementem sopockiej architektury są ornamenty wycinane w drewnie, zdobiące obiekty z przełomu XIX i XX wieku. Detale, nadające zwiewności budynkom, montowano w ich szczytach, ozdabiano nimi okna, werandy i wystające elementy konstrukcji drewnianej. Ornamenty bazowały na symetrycznych motywach roślinnych lub zwierzęcych rodem z Tyrolu oraz laubzekinowych (Żuławy Wiślane) motywach zdobnych. Odwołaniem do lokalnej tradycji umieszczania ornamentu na elewacji budynku, jest aplikacja wzoru na panelach elewacji południowej i północnej. Podstawą dla ornamentu jest tzw. Kwiat Życia, czyli pradawny symbol, któremu przypisywano moce uzdrawiające.

Ornament filtruje światło słoneczne i tworzy charakter wnętrza dzięki grze światła i cienia.

Proporcje pomiędzy otworami i cześciami nieprzeziernymi paneli elewacyjnych, zostały dobrane na drodze pracy z modelami fizycznymi paneli, w skali 1:1. Uzyskany efekt końcowy, pozwala na wygodne użytkowanie obiektu, przy całkowicie zamkniętych okiennicach. Prowadzi to do oszczędności w sezonie letnim, zmniejszając zapotrzebowanie budynku na chłód.

Elewację północną i południową podzielono na 55 sekcji. Każdy ze 1362 paneli został narysowany przez architektów w skali 1:1. Cyfrowa wersja rysunków stanowiła szablon dla maszyny wycinającej wzór w blasze aluminiowej, za pomocą strumienia wody pod wysokim ciśnieniem.

Zadaszenie wejścia głównego, jest integralną częścią elewacji południowej. Jego krzywizna ma przywoływać na myśl budującą się powoli falę morską. Geometria elementu została zbudowana na bazie specjalnie zaprojektowanej podkonstrukcji stalowej. Na etapie projektu, modelowaną komputerowo i w oparciu o ścisłą współpracę Architekta i Konstruktora.

Drewno, strukturą lub kolorem odnosi się do nadmorskiej lokalizacji budynku.

Sklejka wodoodporna, czyli tradycyjny materiał szkutniczy, jest obecna na zewnątrz oraz wewnątrz budynku. Na podbiciu daszku i suficie kontynuuje podziały elewacyjne, by następnie miękkim łukiem przejść na ścianę za recepcją.

Budynek mieści złożoną i zaawansowaną technologicznie funkcję o skomplikowanych, wzajemnych powiązaniach.

Proces

W obiekcie znajdują się laboratoria medyczne i badawcze, centrum przetwarzania danych oraz biuro Zarządu Spółki. Pierwszym etapem realizacji projektu była rozmowa z przyszłymi użytkownikami w celu określenia ich potrzeb. W oparciu o otrzymane dane, Architekt przygotował wytyczne i założenia technologiczne. Na tej podstawie opracowano układy ciągów technologicznych i karty pomieszczeń, zawierające dane dotyczące specjalistycznych urządzeń analitycznych i badawczych. W tym zapotrzebowanie na media, zyski ciepła i inne. Kolejnym etapem, było zaplanowanie logistyki w poziomie i pionie budynku. Jak również określenia zewnętrznych tras dostaw materiałów wykorzystywanych w urządzeniach i dostaw próbek do badań. W ostatnim kroku, Architekt przygotował finalne rozplanowanie pomieszczeń, zawierające układ pomieszczeń, urządzeń i zasady gradacji powietrza wentylacyjnego. Ten wieloetapowy proces, pozwolił w rezultacie, na stworzenie jednego z najbardziej zaawansowanych technologicznie laboratoriów w Polsce.

Forma, wypełniające duszę schodów, cofa się i narasta, tworząc iluzję ruchu.

Charakter klatce schodowej nadaje trójwymiarowa forma, wykonana ze sklejki. Forma, wypełniające duszę schodów, rozpoczyna swój bieg na kondygnacji -1, a kończy przy wyjściu na taras na dachu. Podzielona jest na trójkątne pola i wzbogacona o wewnętrzne okna, umożliwiające obserwacje ruchu na schodach. Cofa się i narasta, tworząc iluzję ruchu.

Układ posadzki, wykończonych wykładziną dywanową, jest inspirowany tematyką morską.

Kompozycja

Podstawą dla kompozycji są obrazy o tematyce marynistycznej, autorstwa Soter Jaxa-Małachowskiego . Obrazy przetworzone i podzielone na duże piksele, stają się abstrakcyjną kompozycję kolorystyczną, ożywiającą przestrzeń. Łącznie wykorzystano 26 kolorów, do stworzenia impresji na temat 3 dzieł, obrazujących wybrzeże sąsiadujące z Sopotem. Na pierwszym piętrze wykorzystano obraz „Hel-łódź”, 1930. „Bałtyk”, 1938, jest obecny na drugim piętrze. Obraz „Fale”, 1934, stanowi bazę dla posadzki na trzecim piętrze.

Budynek wyposażono w way-finding korespondujący z wykończeniem wnętrza.

Każde z pomieszczeń, zostało wyposażone w oznakowanie zaprojektowane przez Architekta. Na piętrach umieszczono również informację dotyczącą „tu jesteś”, bazującą na identyfikacji przestrzeni zbudowanej za pomocą kolorystki posadzki.

Taras rekreacyjny na dachu otwiera się widokowo na Zatokę Gdańską.

Tarasy

Na dachu, obok tarasu technicznego, mieszczącego technologiczne serce budynku, stworzono taras rekreacyjny. Miejsce to, dzięki dużemu otwarciu w ścianie wschodniej, zapewnia kontakt wzrokowy z Zatoką Gdańską. Posadzka, stopnie do siedzenia oraz ławki do leżenia, są wykończone za pomocą drewna modrzewiowego. Założono pozostawienie drewna bez wykończenia za pomocą jakichkolwiek środków impregnujących. Przewidziano, że z czasem, materiał zszarzeje pod wpływem działania warunków atmosferycznych. I upodobni się kolorystycznie do koloru jednego z symboli Sopotu, mola spacerowego, wychodzącego 458 metrów w głąb Zatoki Gdańskiej.

Obudowa tarasu instalacyjnego, kontynuująca motywy elewacyjne, w całości ukrywa rozbudowaną technologię obecną na dachu.

W celu utrzymania spójnej estetyki obiektu, Architekt zaprojektował oprawę zewnętrzną typu kinkiet. Przy użyciu modelowania komputerowego, przygotowano kilka wzorów, do dalszej analizy przez Inwestora oraz producenta. We współpracy z producentem dobrano źródło światła i po modyfikacji pierwotnego projektu, skierowano do produkcji. Oprawy stanowią element wystroju rekreacyjnego tarasu zewnętrznego.