Skip to content

Uniwersyteckie Centrum Onkologii w Zielonej Górze

Architektura budynku współuczestniczy w procesie leczenia pacjenta.

Architektura budynku współuczestniczy w procesie leczenia pacjentów. Składają się na to rozwiązania przestrzenne, dobór składników budujących obiekt oraz zabiegi w sferze technologicznej. Zadbano o harmonię współistnienia z zabudową historyczną i poszerzenie funkcjonalności zagospodarowania terenu. Przewidziano udogodnienia, tworząc wyjątkowe miejsce pracy dla personelu medycznego. 

Projekt przewiduje budowę uniwersyteckiego centrum onkologicznego. Wielofunkcyjny budynek o wysokości 20 metrów, posiada cztery kondygnacje nadziemne i jedną podziemną. Poprzez układ łączników jest powiązany z sąsiadującymi z nim budynkami medycznymi, wchodzącymi w skład kampusu uniwersyteckiego. Obiekt zawiera oddziały szpitalne o najwyższym poziomie referencyjności, w tym chirurgii klatki piersiowej, chirurgii ogólnej i onkologicznej oraz otorynolaryngologii. Wyposażone łącznie w 76 łóżek. W budynku zaplanowano dodatkowo przychodnie specjalistyczne, powiązane z funkcjonowaniem oddziałów. Na I piętrze, przewidziano zespół pięciu sal operacyjnych oraz przylegający do niego oddział intensywnej terapii pooperacyjnej. Sale wraz z pomieszczeniami obsługującymi, są rozbudową bloku operacyjnego, znajdującego się w budynku obok. Zróżnicowaną funkcję dopełnia apteka szpitalna, kuchnia wraz z automatyczną wydawalnią, zespół pomieszczeń na potrzeby transportu medycznego, pracownia medycyny nuklearnej oraz układ magazynów centralnych. 

Rozwiązania projektowe usprawniają wewnętrzną logistykę obiektu, w tym obieg środków medycznych i bezkolizyjne współistnienie różnych funkcjonalności. W zakresie zagospodarowania terenu, uwzględniono wszelkie istniejące zależności i powiązania z pozostałymi cześciami kampusu. Przewidziano usprawnienie układu komunikacyjnego, przebudowę istniejącego parkingu oraz realizację specjalistycznych miejsc postojowych dla ambulansów wraz z ich zadaszeniem. Od strony południowej zaplanowano realizację skweru, powiązanego funkcjonalnie z kantyną, znajdującą się na parterze. Z uwagi na uwarunkowania budżetowe oraz złożoną sytuację w zakresie sieci, przewidziano podział realizacji na trzy etapy.  W tym dwa etapy realizacji budynku i trzeci, w postaci zagospodarowania terenu. Ważną rolę w projekcie odgrywa zieleń. Jest świadomym zabiegiem, wpływającym na leczenie pacjentów i samopoczucie personelu medycznego. Pomaga w obniżeniu zapotrzebowanie na chłód oraz zwiększa odporność budynku na ekstremalne zjawiska pogodowe (retencja wody deszczowej).

Ceramika nadaje charakter historycznym budynkom, znajdującym się w otoczeniu projektowanego obiektu. Wykorzystanie ceramiki jest sposobem na zbudowanie głębi i kolorystyki elewacji również nowego budynku. Prefabrykacja została zastosowana zarówno w przypadku konstrukcji budynku, jak i elewacji. Pozwala to na redukcję czasu budowy o 50% i tym samym ograniczenie jej wpływu na pozostałe obiekty kampusu.

...
Koncepcja Ogrodu Terapeutycznego  zawiera kompozycje aromaterapeutyczne działające  synergicznie, w tym na łagodzenie bólu, poprawę nastoju, wspomaganie układu oddechowego.

Przewidziano usprawnienie układu komunikacyjnego, przebudowę istniejącego parkingu oraz realizację specjalistycznych miejsc postojowych dla ambulansów wraz z ich zadaszeniem.

 

Podział realizacji budynku na dwa etapy, uwzględnia złożoność istniejących zależności w zakresie istniejących sieci i pozwala na korzystne zarządzanie budżetem inwestycji.

 

Skwer przylega do kantyny i jest naturalnym poszerzeniem przestrzeni wewnętrznej. Jego część stanowi taras jadalni dla pracowników.

 

Ogrody Terapeutyczne są dostępne dla pacjentów, personelu oraz odwiedzających.

W izbie przyjęć, zaplanowano krajobrazową ścianę zieloną. Na II i III piętrze, atria wypełnione zielenią, otwierają się na komunikację przychodni przyszpitalnych oraz rejon stanowisk pielęgniarskich na oddziałach.

 

Przewidziano zaawansowane rozwiązania chroniące pomieszczenia przed przegrzewaniem się. W przypadku sal pacjentów, przeprowadzono analizy, dla różnych pór dnia i roku. 

 

Ceramika nadaje charakter historycznym budynkom, znajdującym się w otoczeniu projektowanego obiektu. Wykorzystanie ceramiki jest sposobem na zbudowanie głębi i kolorystyki elewacji również nowego budynku.

Prefabrykacja została zastosowana zarówno w przypadku konstrukcji budynku, jak i elewacji. Pozwala to na redukcję czasu budowy o 50% i tym samym ograniczenie jej wpływu na pozostałe obiekty kampusu.

 

Zielona ścieżka budynku.

Przewidziano zagospodarowanie całości wód opadowych, zarówno w zakresie wody z dachu jak i terenów utwardzonych, zlokalizowanych wokół budynku. Pozyskana i zgromadzona woda deszczowa będzie używana do spłukiwania toalet i podlewania terenów zielonych.

W celu zabezpieczenia obiektu przed drastycznymi zjawiskami pogodowymi, przewidziano lokalizację ogrodów deszczowych w ramach projektowanego zagospodarowania terenu. Na dachach i tarasach założono realizację zieleni, która będzie brała udział w retencji wody deszczowej. Dach posiada budowę, której zadaniem jest opóźnienie spływu wody.

Na dachu budynku, w cześci południowo-zachodniej, zlokalizowano zestawy paneli fotowoltaicznych. 91 paneli, dostarczać będzie łącznie nie mniej niż 20 kW energii elektrycznej. Duża część powierzchni wewnętrznych, w tym komunikacja, będzie posiadała dostęp do światła słonecznego. Pomieszczenia będą wyposażone w oprawy o zmiennym natężeniu, reagujące na natężenie światła naturalnego.