Odniesienia historyczne. Polska Projekt 2118 (cz.III)
Projekt zakłada przywołanie linii zabudowy nieistniejącej dziś zabudowy historycznej, Pałacu Saskiego oraz Pałacu Brühla. Rolę współczesnego salonu miejskiego pełnić będzie dziedziniec, łączący Ogród Saski z dojściem od strony Placu Teatralnego. Geometria dziedzińca czerpie z geometrii dziedzińca Pałacu Brühla.
Wysokość nowych budynków wpisywać się będzie w charakter zabudowy Placu Piłsudskiego. Na podstawie analizy dokumentów historycznych określono granice, których nowy obiekt nie będzie przekraczać. Celem jest takie zbudowanie bryły kompleksu by zobrazować skalę obiektów zburzonych podczas II Wojny Światowej.
Projekt przewiduje zachowanie oryginalnych piwnic, obecnie przysypanych. Piwnice zostaną zagospodarowane na nowo, poprzez umieszczenie w nich, części nowej funkcji. Oprócz zaplanowania nowej funkcji, przewidziano wyeksponowanie unikalnych reliktów przeszłości i ich śladów, w tym fragmentów z XVII, XVIII i XIX wieku.
Zaplanowano pozostawienie arkad Grobu Nieznanego Żołnierza bez zmian. Dojście do GNŻ, od strony Krakowskiego Przedmieścia i pomnika Piłsudskiego, zostanie podkreślone za pomocą projektowanej geometrii i zróżnicowania terenu Parku Piłsudskiego oraz Placu Niepodległości. Projekt przewiduje odtworzenie kolumnady Pałacu Saskiego w postaci wizualnego wspomnienia formy historycznej. Celem jest pokazanie historycznej skali i charakteru zniszczonego obiektu przy jednoczesnym zachowaniu unikalnej wizualnej wartości GNŻ.
